Pracując z różnymi projektami, zespołami i organizacjami, bardzo często słyszę to samo zdanie:„U nas jest straszny chaos”. Co ciekawe, dokładnie to samo myślałem kilka lat temu o własnym kawałku ziemi. Za dużo pomysłów, za mało spójności, wszystko naraz, ciągłe poprawki. Dowiedz się więcej
Czego nauczyła mnie ziemia, kiedy przestałem ją „naprawiać” Na początku miałem bardzo silną potrzebę poprawiania wszystkiego.Gleba była „za słaba”, układ „nie taki”, rośliny „nie w tym miejscu”. W głowie miałem obrazy idealnych ogrodów, schematy, inspiracje i poczucie, że jeśli czegoś Dowiedz się więcej
Sukcesja naturalna jest jednym z tych pojęć, które bardzo łatwo idealizować. W teorii wszystko wygląda pięknie: natura sama wie, co robi, a najlepsze, co możemy zrobić, to nie przeszkadzać. I jest w tym dużo prawdy. Tyle że praktyka — szczególnie Dowiedz się więcej
Przez długi czas wydawało mi się, że etat jest czymś oczywistym. Naturalnym etapem dorosłości, gwarancją bezpieczeństwa i stabilności, a w pewnym sensie także dowodem, że „wszystko robię jak trzeba”. Wokół mnie większość ludzi funkcjonowała właśnie w ten sposób, więc trudno Dowiedz się więcej
Przez długi czas byłem przekonany, że problemem jest brak wiedzy. Że jeszcze jedna książka, jeszcze jeden film, jeszcze jedno konto na Instagramie sprawią, że w końcu poczuję się gotowy. Że w którymś momencie kliknie, wszystko się ułoży i będę wiedział, Dowiedz się więcej
Zaczynałem jak wiele osób, które trafiają na permakulturę i myślenie systemowe – chciałem mieć plan na lata. Najlepiej na dziesięć. Rozpisany od początku do końca, z mapą, schematem, listą gatunków, kolejnością prac i jasną wizją tego, „jak ma być”. Wydawało Dowiedz się więcej
